Vakantie 2025/08.








Op weg naar Hammerfest is er een tunnel, de oude route is niet meer
toegankelijk voor auto's, maar gelukkig wel voor wandelaars. Het
is een mooie stuk, met onder andere zicht op de Stáliu. De
Stáliu of Ahkánjárstábba (een steen ter ere van de goden) dit
is voor de Sami een offfersteen. De Stállu is een bezielde
steen met goddelijke krachten. Er werden geschenken aan
gegeven in de hoop op hulp en geluk. Als offer zouden
heilbotbotten bijzonder gewaardeerd worden door de steen.

Onderweg.





















De Stáliu.







Irčne en Are hebben ons overgehaald om nog een dag te blijven. Dat is beslist
geen straf, want we verblijven heel graag bij ze. Maar nu is de reden zalm!
De Pacifische bultrugzalm. Deze zalm vormt een behoorlijke bedreiging onder
andere voor de Atlantische zalm. Zie het artikel hieronder:

De opmars van de Pacifische bultrugzalm (roze zalm) in Noorwegen vormt een ernstige bedreiging
voor de inheemse Atlantische zalm. Deze invasieve soort, die zich snel verspreidt en rivieren
domineert, verdringt de lokale populatie, vervuilt paaigronden en verstoort het ecosysteem,
wat leidt tot actieve bestrijding door de autoriteiten.

Belangrijkste problemen met de Pacifische zalm (bultrugzalm) in Noorwegen:
" Invasieve soort: De bultrugzalm plant zich massaal voort en verdringt de inheemse Atlantische zalm.
" Verstoring ecosysteem: Ze bezetten paaigronden van de inheemse zalm en sterven kort na het paaien,
wat watervervuiling veroorzaakt.
" Explosieve toename: In 2023 werden er meer dan 250.000 bultrugzalmen gevangen, met name in
Noord-Noorwegen.
Naast de Pacifische zalm is er ook grote bezorgdheid over de ontsnapping van gekweekte Atlantische zalm.
Deze ontsnapte vissen zorgen voor genetische vermenging met wilde populaties, wat de overlevingskansen
van wilde zalm vermindert en ziektes zoals zeeluizen verspreidt.

Vandaag wordt deze zalm gevangen. Hiervoor zijn netten over de rivier gespannen.
De bultrugzalm wordt gedood, de Atlantische zalm mag zijn weg de rivier op
vervolgen. Het is indrukwekkend om te zien hoeveel bultrugzalmen gevangen
worden. Echt heel veel. Iedereen die zalm wil hebben mag zoveel meenemen als
hij wil. Er is nog geen afzetmarkt voor deze vis, dus wordt er gewoon uitgedeeld.







Are heeft gezorgd dat wij ook 2 zalmen krijgen.
En ondanks het heftige verhaal, smaken ze heel goed!



En na heel veel dagen gaan we dan toch afscheid nemen van Irčne en Are. En
natuurlijk gaat dat onder het genot van koffie en wafels. Van Irčne krijg
ik haar recept van de wafels. Een goede reden om nu toch maar eens een
wafelijzer te gaan kopen. Het afscheid nemen valt weer zwaar, maar we
blijven contact houden en we gaan elkaar weer zien!



We gaan via de E6 naar Alta, even voorbij Alta kun je rond de Kĺfjorden
rijden, ook dit is weer een mooie route.

Kĺfjordbrua.





Het Tirpitz museum ligt hier ook.

Tirpitz (slagschip.

De Tirpitz was een Duits slagschip dat van 1941 tot 1944 dienst heeft
gedaan. Het was genoemd naar admiraal Alfred von Tirpitz en was het
zusterschip van de zes weken oudere Bismarck.

Het slagschip werd gestationeerd in Noorwegen en diende vooral om
Britse vlootstrijdkrachten gebonden te houden in het hoge noorden
en ter afschrikking van een geallieerde landing in Noorwegen. De
bekendste aanval op de Tirpitz was die met zakduikboten in september
1943, waardoor het schip zes maanden buiten gevecht werd gesteld.
Gedurende lente en zomer 1944 probeerden de Britten het schip met
wisselend succes uit te schakelen via luchtaanvallen vanaf
vliegdekschepen. Uiteindelijk werd de Tirpitz door zware bommenwerpers
met speciale 'Tallboy' bommen tot zinken gebracht in november 1944.

In Noorwegen is ontzettend veel gebeurd in de oorlogstijd, het verhaal van de
Tirpitz is er een van die verhalen. Het Titpitz museum is klein maar interessant,
er wordt een film gedraaid en daarna kijken we in het museum rond. Het
museum is zeker de moeite waard!