Vakantie 2025/07.




Afscheid nemen van Vigdis kost een aantal bakken koffie en een paar uur.
Een heerlijke lieve vrouw, wat hebben we hier weer genoten. We rijden
terug naar de E6 en gaan vandaar naar het noorden over Sennalandet,
een desolaat berggebied met een pashoogte van 385 meter boven
zeeniveau. Het blijft imposant om over deze uitgestrekte hoogvlakte te
rijden. Hoog is Sennalandet niet. Maar zo noordelijk is een paar
honderd meter hoogte ruim voldoende om het voor bomen lastig te
maken. Gras, lage struiken, moeras en beekjes. Lage bergen aan de
rand van de vlakte, hogere verder weg. Af en toe staan er wat huizen
en hutten, soms alleen, soms in duo's, soms in kleine buurtjes.
En ergens midden op de vlakte, een kleine kerk.



















Bij Skadi slaan we af richting Kvalsund. Irène en Are hebben een mooie
verblijfplaats voor ons geregeld. Vanuit hier gaan we de komende dagen
de omgeving verkennen.

















Om een uur of 4 wordt ik wakker van de zon, die schijnt fel. Maar 's ochtends
zit het potdicht, zeemist. Droge zeemist, het is niet koud en het is niet
vochtig. De hele dag zijn er perioden dat het dicht zit, maar af en trekt
het ook weer weg. De avond is weer helder en zitten we heerlijk in de zon.





Opeens wordt er op de brug heel rustig gereden. En ja hoor het zijn rendieren die
het gras aan de overkant groener vinden en de brug gebruiken om daar te komen.
Ze gaan van rechts naar links, even later besluiten ze om van links naar rechts
te gaan en zo gaat het nog even door. Met wat hulp komen ze uiteindelijk aan de
overkant. Prachtig!



We rijden eerst naar Hammerfest en dan naar Forsøl.

Op weg naar Hammerfest.







Hammerfest Kirke.





Van Hammerfest naar Forsøl is een kleine 10 kilometer, maar wat zien we weer een
totaal ander landschap. In Forsøl zijn sporen van nederzettingen te vinden, die
dateren van de vroege steentijd tot de middeleeuwen. Een korte wandeling brengt
je bij Kjerkegårdsbukta. Een baai met klein zandstrandje en dikke keien. Het
water kleurt bijna tropisch. En natuurlijk weer zoveel rendieren, een kleintje
is heel nieuwsgierig naar Valda, uiteindelijk roept mama haar hardhandig tot
de orde! Mooie wereld!