Vakantie 2025/04.




We rijden binnendoor naar Loikkala en komen daar op de E63. Het weer
is prachtig en het landschap is mooi. Maar ook passeren we de eerste
rendieren. Tjonge, wat een gevaarlijke beesten blijven het toch.
Ze lopen op de weg of stappen ineens op de weg. Even hadden we
een file van 3 auto's toen een hele groep ging oversteken. Maar
het blijft mooi. Bij de Seitenjarven grill aten we een lekkere
burger met friet met prachtig uitzicht op de meren.















We vervolgen onze route via de 63. Bij Viitostie zien we het
kunstwerk de Stille Mensen.



HILJAINEN KANSA TILATAIDETEOS - De Stille Mensen.

Het kunstwerk de Stille Mensen geeft een bijzondere aanblik; zo'n 1000 figuren met
veenhoofden staan stil in een weiland. Het Stille Volk werd in 1988 gecreëerd door
danser en choreograaf Reijo Kela. Dit is echter niet de oorspronkelijke locatie. In
het begin bevond het zich op twee verschillende locaties dichter bij het centrum van
Suomussalmi, en het Stille Volk maakte in 1994 een uitstapje naar de Senaatintorimarkt
in Helsinki! Het bevindt zich sinds augustus 1994 op de huidige locatie. De maker,
Reijo Kela, is gevraagd naar de betekenis van dit fascinerende kunstproject, maar hij
weigert een antwoord te geven - elke bezoeker moet zijn eigen conclusies trekken. Extra
bijzonder is dat de poppen in juni zomerkleding aan krijgen en in september winterkleding.
Ook worden de hoofden dan van veen dan ververst.

Het is een bijzondere ervaring om tussen de "Stille Mensen", te
dwalen, het zijn er zo enorm veel. Erg bijzonder en indrukwekkend!











En zo ziet het er in de winter uit!



We vervolgen onze route en overnachten op een heel mooi plekje aan
het Keski-Kero meer.







De Via Karelie (Runan ja Rajan tie) houdt ons in het oosten van Finland. Deze
oude reisroute loopt langs de Fins-Russische grens van Vaalimaa in het
zuiden tot Salla in Lapland. Een prachtig stuk om te rijden.





Het Nationaal Park Salla ligt op de route, dus hier gaan we even kijken.
Lange trappen, met een speciaal hondengedeelte leiden naar mooie
wandelroutes. Het uitzicht is en prachtig, mooi hier.

En Salla, in the middle of nowhere is zo treffend!











Rondom Salla is een het een en al wintersportgebeuren. We rijden verder via
weg 82 en slaan af naar het Mustajärvi meer in de buurt van Aatsinki. Wat
is het mooi hier! Bij een zwemplaatsje parkeren we. Al snel komt er een
oudere man naar ons toe, hij maakt ons duidelijk dat we hier mogen
overnachten en vertelt waar het hout ligt en waar de wc is. Geen woord
Engels zat erbij, maar we begrepen elkaar. Leuk om zo welkom te zijn!













We wilden een dagje bij het Mustajärvi meer blijven maar de muggen beslisten
anders voor ons. Met deze aantallen kunnen wij niet overweg, dus we gaan
verder. De route gaat in de miezerregen via het minst bewoonde gebied van
Finland en meteen ook de laatste doorgaandeweg aan de noord - oostkant van
Finland. Vanaf deze weg lopen alleen nog wat doodlopende wegen naar het
noorden. Op de mooie route komen prachtige plaatsnamen voorbij zoals,
Hanhikangas, Kotala, Salja, Nousu,Kotakenttä. Wat een heerlijke route om
te rijden, de rust, eenzaamheid, stilte, uitgestrektheid is zo indrukwekkend.
Wat genieten!









Bij Savukoski komen we in weer in de "bewoonde wereld". Als we
Lyntins Puoti ja Pubi zien worden we nieuwsgierig. Het is een
eettent, maar als je de buitenkant van het kleine pandje ziet
raak je nog niet helemaal overtuigd dat het oké is. Maar één
keer binnen weet je dat het goed zit. Een gezellig tentje waar
we een overheerlijke, hele grote pizza aten, zo groot dat we
morgen weer pizza kunnen eten. We komen met een bezoeker
aan de praat die wel heel nieuwsgierig is wat wij hier doen.
Als hij hoort dat wij uit Nederland komen verkondigd hij dat
luidkeels, we zijn goedgekeurd :-)