Vakantie 2014/01
Zweden,Noorwegen en een piep klein stukje Finland.

Elanden, slechte wegen en sneeuw.

De laatste jaren is het eigenlijk vaste prik dat we via de oostkant van
Zweden naar het hoge noorden reizen. Dit komt doordat we aan het begin
van onze vakantie onze Zweedse vrienden bezoeken. Ook dit jaar is dat het geval.

Donderdags arriveren we in Sandviken, 's avonds met een glas wijn bij de
Smorgastarte praten we heerlijk bij. We maken het niet te laat want Maggan moet
de volgende dag vroeg aan het werk. Rond de middag is Maggan vrij, daarna gaan
we de bossen in. In de buurt van het Langsjon meer wachten Stig en Elaine al op ons.
Op een prachtige plek met uitzicht op een van de meren slaan we ons kamp op.



De komende dagen zullen we hier doorbrengen. Het worden super gezellige dagen.
Er wordt gevist, gewandeld, gezocht naar het goede hout om een vuur te kunnen stoken,
gerelaxt, lekker gegeten en natuurlijk op zijn tijd gedronken.

  

  

  









Ik maak met Valda onze hond een wandeling, eigenlijk ben ik nog niet eens zover van
ons kamp als Valda stokstijf stil blijft staan met optrokken poot. Haar blik is en blijft
op het dichte bos gericht, waarin ik natuurlijk niets kan zien. De bomen en struiken staan
zo dicht op elkaar. De haren staan me overeind, gisteren hebben we namelijk een spoor gevonden.
Na lang bestuderen besloten Tonny en Stig dat het niet het spoor van een beer was, maar het
spoor van een wolf. Een beer of wolf het maakt me niet zoveel uit, alles woont hier dus ik
besluit snel terug te gaan naar het kamp.

  

Valda zag als eerste het wolvenspoor en de wolvenpoep.



Stig heeft zijn motorzaag bij zich. Er staan altijd wel ergens bomen die omgezaagd mogen worden.
Voor ons maakt hij een aantal blokken die we zo gebruiken kunnen zonder dat we een vuurplaats
nodig zijn. In Nederland betaal je er zo vijf euro voor.....

  

Aan het eind van de zondagochtend gaan Stig en Elaine naar huis, laat in de middag gaan
ook Tonny en Maggan terug naar Sandviken. Wij blijven alleen achter, we willen ervaren hoe
het voelt om hier zonder anderen te zijn.



Tegen achten maken we een ritje nog dieper
de bossen in, we zien meerdere elanden en een prachtige zonsondergang boven
een van de meren.





We slapen heel goed, we zijn ook beslist niet bang, maar het is toch wel een bijzondere
ervaring om hier alleen te staan.

We gaan de volgende ochtend verder, als we dicht bij de bewoonde wereld zijn zie ik ineens
een eland liggen en tot mijn verbazing ligt een jonge eland dicht tegen haar moeder aan,
wat een cadeautje.





Genieten!



b

Vorige..... 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Volgende.....